گويا جز اين رساله بقيهء مجموعه به چاپ نرسيده است و ما با استفاده از همين چاپ با تصحيح مجدد و تخريج مطالب ، آن را براي چاپ آماده كرديم و به نسخه‌اى ديگر از آن دست نيافتيم . گفتنى است كه مؤلَّف بزرگوار پس از تدوين اين مجموعه و عرضه بر اساتيد و مشايخ خود ، ايشان را متوجه ذكاوت و نايل شدن به درجهء اجتهاد و فكر صائب خود ساخت و اساتيد نيز با اعطاى اجازه هاى اجتهاد وى را به عنوان حاكم شرع و نايب امام عليه السلام به مردم معرفى كردند . برخى از علما كه با مطالعهء اين مجموعه به وى اجازهء اجتهاد داده يا مقام علمي وى را ستوده‌اند عبارتند از : 1 فقيه بزرگوار ، سيد مهدى حسينى مشهور به قزوينى ، كه در اجازهء خود مؤلف و كتابش را بسيار ستوده و اهالى كشمير و تبّت را به وى ارجاع داده است . 2 فقيه بارع ، لطف الله لاهيجى مازندرانى ، كه ذيل اجازهء قبلي چنين مرقوم داشته است : « الأمر كما قرّر و حرّر فهو من نُوّاب الإمام عليه السلام بلا كلام » . 3 فقيه فاضل ، ملا محمد ايروانى ، كه در بارهء مجموعهء التمرينية الغرويّة نوشته است : لا يخفى أنّ هذا الكتاب يليق بأن يُكتب بسطوره بأقلام النور على صفحات خدود الحور و قد اشتمل على تحقيقاتٍ هي أعذب من عذب الفرات و تدقيقاتٍ هي ألطف من السحر الحلال . . . . 4 فقيه وارسته ، محمد حسين يزدى مشهور به فاضل اردكانى كه در اوّل جمادى الأولى 1301 ق در بارهء مؤلف نوشته‌اند :